In het november nummer van ons kerkblad “Op ‘e Hichte” is een mooie column geschreven door Arie Dol. Leest u mee?  

Misschien kent u het tv-programma Van onschatbare waarde. Verkopers van bijzondere en waardevolle spullen krijgen de kans om hun object te verkopen aan één van de vier experts. Als een bod  eenmaal geaccepteerd of geweigerd is, is er geen weg meer terug.  Het gaat dus om voorwerpen waarvan de waarde moeilijk of niet is in te schatten. Want laten we eerlijk zijn, wat voor de een veel waarde heeft, kan voor een ander van geen enkele betekenis zijn. Zoals een fotoboek met herinneringen aan opgroeiende kinderen en/of kleinkinderen; ouders en grootouders zullen dat voor geen goud willen missen. Bij kunstvoorwerpen ligt dat anders. Sommigen kunnen alleen al bij het zien ervan in zwijm vallen, terwijl anderen zich vooral richten op de marktwaarde. In zijn algemeenheid kun je zeggen, dat de waarde van iets vaak afhankelijk is van wat de gek ervoor over heeft.

De titel van het programma zette me aan het denken. Hoe zit dat met ons geloof – is dat ook van onschatbare waarde? Naar mijn gevoel ligt dat toch wat anders. De waarde van het geloof ligt voor mij in de overtuiging, dat God een verbond met ons heeft gesloten – wij mogen rekenen op zijn goedheid, zijn genade. Jezus heeft ons Gods leefregels voorgeleefd en verwacht dat wij hem daarin zullen volgen. Hij is het kompas waaraan we ons steeds opnieuw kunnen spiegelen. Dat is voor mij iets van blijvende waarde. De daaraan verbonden waarden zijn fundamentele principes die – hoe gebrekkig we daar soms ook voldoen – ons gedrag in de richting van het goede kunnen sturen.

Arie