Startdienst / Boerenbruiloft.

De startdienst van het nieuwe seizoen werd niet gehouden in de Sint Martinuskerk, maar in de grote tent bij de WWS-kantine, waar tot in de vroege uurtjes het dorpsfeest feestelijk was afgesloten. In het verlengde van dat feest is het thema: Boerenbruiloft.

In de overdenking wordt de vergelijking getrokken tussen een dorpsfeest, waar halverwege het bier dreigt op te raken en het bruiloftsfeest in het Bijbelgedeelte uit Johannes 2 – ook daar lijkt het erop dat al snel de bodem van de wijnvaten in zicht zal zijn. En dan gebeurt het eerste wonder van Jezus: water verandert in goede wijn. Een helpende hand kan een tragedie voorkomen. Niet alleen op zo’n bruiloftsfeest, maar ook in onze dorpsgemeenschap. En gelukkig gebeurt dat ook. Hoeveel mensen zijn niet als vrijwilliger betrokken bij verenigingen, bij de zorg voor mensen die slecht ter been zijn of anderszins wat hulp behoeven? Velen in onze omgeving vormen op deze manier het fundament van onze gemeenschap. Na het bruilofts abc en iedereen zijn zegje heeft gedaan, beloven de bezoekers elkaar hand in hand, om de uitgesproken woorden zoals hieronder omschreven, zo goed mogelijk in praktijk te brengen

Onze belofte aan elkaar

Zoals mensen die elkaar het jawoord geven, willen ook wij vandaag ja zeggen tegen elkaar.

Niet omdat we alles kunnen oplossen,
niet omdat we altijd hetzelfde denken of voelen,
maar omdat we geloven in de kracht van verbondenheid.

Als dorpsgenoten willen we elkaar beloven:

Dat we naar elkaar omzien.
Dat we oog hebben voor wie het moeilijk heeft,
en niet zomaar voorbijgaan aan elkaar.

Dat we er voor elkaar willen zijn.
In mooie dagen, maar ook wanneer het leven tegenzit.
Dat we een luisterend oor willen bieden,
een hand op de schouder,
een helpende hand wanneer dat nodig is.

Dat we elkaar de ruimte geven.
Ruimte om anders te zijn, anders te denken,
te groeien, te zoeken en soms ook fouten te maken.
Want samenleven betekent niet dat we hetzelfde hoeven te zijn,
maar dat we elkaar willen blijven zien en respecteren.

Dat we elkaar willen helpen.
Met wat we kunnen, met wat we hebben,
soms met een groot gebaar,
maar vaak juist met iets kleins.

En bovenal willen we vertrouwen uitspreken in onze verbondenheid.
Dat we geloven dat een dorp meer is dan huizen en straten.
Een dorp zijn wij samen.
Mensen die elkaar kennen, elkaar nodig hebben
En samen verantwoordelijkheid dragen voor de plek waar we wonen.

Daarom zeggen wij vandaag tegen elkaar:

Ik zie jou.
Ik hoor bij jou.
Ik wil naar je omzien.
Ik wil er voor je zijn.
Ik geef je ruimte en respect.
Ik help waar ik kan.
En ik vertrouw erop dat wij, samen, verbonden blijven.

Ja, dat beloof ik!