In het oktober nummer van ons kerkblad “Op ‘e Hichte” is een mooie column geschreven door Arie Dol. Leest u mee?  

Net als veel kerken hebben ook wij te maken met krimp. Door het wegvallen van ouderen en weinig aanwas van de jongere generatie loopt ons ledental al jaren terug. Ik weet nog uit mijn tijd als kerkenraadslid dat onze gemeente in 2010 was verdeeld in 7 wijken met elk een eigen ouderling. De kerkenraad bestond uit 10 ouderlingen, 5 ouderling-kerkrentmeesters, 1 administrateur en 6 diakenen. Dat die vlag er inmiddels heel anders bij hangt is bekend. De zoektocht naar nieuwe ambtsdragers is al jaren een crime, zittende mensen blijven steeds langer “aan” bij gebrek aan opvolgers.

Des te opvallender is, dat onze kerkenraad niet bij de pakken gaat neerzitten, maar actief bezig blijft met activiteiten. En niet alleen dat, er worden ook steeds nieuwe initiatieven ondernomen en/of ondersteund om de diensten toegankelijk en aantrekkelijk te maken en te houden. Elk seizoen is er wel weer wat extra bijzonders te beleven – denk aan de boerderijdiensten, garagedienst, Nicolaesdiensten, de krystkuier en noem maar op. Zoiets kan alleen maar als de kerkenraad als een hecht team functioneert en elkaar en alle vrijwilligers daaromheen steeds weer weet te inspireren. Vol respect merk ik dat een betrekkelijk kleine groep mensen met elan, stug én in vertrouwen vasthoudt aan de opdracht om Gods Boodschap in onze omgeving te verkondigen en verspreiden.

Toch dacht ik een poosje geleden, dat het voornemen om aansluitend op het Wirdumer dorpsfeest een tentdienst te organiseren, een brug te ver was en weinig weerklank zou vinden in onze geloofs- en dorpsgemeenschap. Wie zouden daar behalve de vaste groep bezoekers nou op afkomen? Zelfs toen de flyers waren verspreid en de uitnodiging op onze website stond, bleven mijn verwachtingen niet hoog gespannen.

Ik had er niet méér naast kunnen zitten! Toen ik 31 augustus jl. in vrijetijdskleding-met-rugzak de feesttent binnenstapte, was het een al drukte en gezelligheid. Opvallend veel bezoekers – waaronder voor mij een behoorlijk aantal onbekende gezichten maar ook bekende, onverwachte gasten – bewonderden elkaars outfit. Bij de provisorische bar werd koffie, thee of fris geschonken door de jeugd. De viering zelf was ook een en al beweging. Het welkom, programma en presentatie waren warm en professioneel. Er werd samen gezongen en gebeden. Bij de pubquiz was sprake van intensief, ontspannen tweerichtingsverkeer met een enthousiaste bijdrage van de kinderen. De korte maar duidelijke overdenking kreeg alle aandacht. Kortom, een prachtige viering met onverwacht veel bezoekers. Een klinkend resultaat van een onvermoeibare inzet. Petje af!

Arie