Op donderdagmiddag 24 november was er de 2e samenkomst van het UVV/PKN.  Deze middag werd gehouden in het gebouw van WWS en een mooi aantal mensen kwam hierop af.

Deze keer was het Ehsan Momenzadah die bij ons kwam om te vertellen over zijn leven. Ehsan werd geboren in Kaboel, de hoofdstad van Afghanistan. Zijn vader werkte in het leger en zijn moeder in het onderwijs. Toen de Taliban de macht in het land overnam had dat tot gevolg dat het hele leven veranderde. Vrouwen mochten niet meer werken, niet meer alleen naar buiten gaan en als ze dat deden dan mag dat alleen als ze helemaal bedekt zijn. De kans dat zijn ouders opgepakt zouden worden was groot omdat ze voor de overheid hadden gewerkt. De mensenrechten werden en worden op grote schaal geschonden.

Dit alles maakte de situatie zo gevaarlijk dat de ouders van Ehsan besloten ze met hun drie kinderen te vluchten. Midden in de nacht gingen ze weg om via sluiproutes in Pakistan aan te komen. Later zijn ze doorgereisd naar Moskou en van daaruit naar Oekraïne. Daarvandaan zijn ze naar Nederland gekomen waar ze vervolgens in meerdere AZC’s hebben verbleven. Uiteindelijk kregen ze bericht dat ze mochten blijven. In de daarop volgende 10 jaren leerde Ehsan de taal en kon hij gaan studeren. Nu is hij leraar en heeft een sportschool.  Hij is getrouwd met een Friese vrouw en woont in Oudehaske.

Het was bijzonder om te horen wat deze familie is overkomen en waar ze mee te maken hebben gekregen. Ehsan is trots op zijn ouders die het aandurfden om te vluchten en op hun kinderen pasten.  ‘Heb oog voor elkaar’ is dan ook wat hij ons toewenst.