Toen de natuurkundige van Joodse afkomst, Albert Einstein, destijds werd gevraagd “Gelooft u in God?” antwoordde hij: “Vertelt u me eerst, wat u onder God verstaat, en dan zal ik zeggen of ik erin geloof.”

De toenmalige eindredacteur Richard Vissinga van het Ouderlingenblad haalde deze uitspraak aan in een redactioneel artikel van 2014. Al even geleden dus, maar onverminderd interessant. De schrijver wilde maar zeggen, dat de vraag “Geloof je in God” misschien niet eens zo gemakkelijk is te beantwoorden. Want, wat voor beeld van God heb je voor ogen als je deze vraag met “ja” beantwoordt? Een God die als een marionettenspeler de touwtjes van alle mensen in handen heeft? Die de hand heeft in alles wat er gebeurt? Of een God die “ziet” wat er gebeurt, meelijdt met wat mensen overkomt, maar niet ingrijpt? Geloof je in een God, die in zes dagen de hemel en de aarde geschapen heeft? Of in een God die achter de Big Bangzitdie zo’n 14 miljard jaar geleden zou hebben plaatsgevonden en het evolutieproces? Of heb je het over de persoonlijke God uit de Bijbel die tot Mozes en de profeten sprak?

De Protestantse Kerk kent verschillende belijdenisgeschriften, waarvan de apostolische geloofsbelijdenis de bekendste is. Daarin staan de woorden die we vaak in onze erediensten horen. Voor een belangrijk deel geven die ook richting en inhoud aan ons eigen geloof. Maar daarmee is niet alles gezegd. Want de gedachte bijvoorbeeld dat de Bijbel van kaft tot kaft waar is, is al lang niet meer gemeengoed. Zoals er ook verschillend wordt gedacht over de almacht van God en Zijn rol in ons dagelijks leven. Vandaar ook die vraag van Vissinga: “In welke God geloof je eigenlijk, welk godsbeeld heb je?”

Voor mij geldt dat ik nog altijd niet ben uitgezocht. Zo geloof ik bijvoorbeeld in Gods almacht. Maar niet, dat Hij direct ingrijpt in mensenlevens. Hoewel er ook momenten zijn dat ik me afvraag of dat in bepaalde gevallen toch niet zo is of kan zijn. Eerlijk gezegd heb ik een poos geworsteld met het denkbeeld van God als bovenaardse macht. Toch is dat wel de gedachte waar ik me aan ben gaan binden en wat me gemoedsrust geeft. De persoon van Jezus Christus als Gods zoon is voor mij een inspiratiebron die bepaalde godsbeelden uitsluit.

Hoe zit dat met u, ligt uw godsbeeld vast of denkt u daar ook wel eens over na?

 Arie