De aarde zit boordevol hemel en elke struik, hoe gewoon ook, staat in lichterlaaie van God.
Maar enkel hij die het ziet doet zijn schoenen uit. De rest zit eromheen
en plukt bramen. Nieuw leven, voor ieder die het wil zien en geloven.
Het resoneert in dit gedicht van Elizabeth B.
Browning

Johannes 20:1-18
Waar de toekomst gesloten leek door de dood van Jezus, wordt deze op de Paasmorgen weer helemaal opengelegd. De Heer is opgestaan! En daarmee lijkt alles gezegd. De puzzelstukjes vallen op z’n plek. De stappen die we de afgelopen zes weken hebben gezet hebben ons bij de vreugde en verwondering van de volgelingen van Jezus gebracht. Het einde werd een nieuw begin, van waaruit we ons richten op de toekomst.

 

Een nieuw begin, een nieuwe lente. De groene takkenconstructie wordt bloeiend. Bloesems, tulpen, narcissen: de schikking bloeit.

 

De kaars werd aangestoken voor de slachtoffers in Oekraïne en al die andere plaatsen waar geweld en onrecht heerst.