Welkom thuis,
hier mag je zijn.
De Vader viert een feest.
Welkom thuis,
voor wie zoek was of op reis,
te lang is weggeweest.
Welkom thuis.
Kom maar binnen.
Hij sluit je in zijn armen.
Je hoort hier, in zijn aanwezigheid.
Deel in de vreugde en open nu je handen.
Hij heeft een feest, een feest voor jou bereid.

Lucas 15:11-32
Een bekend gedeelte, maar halverwege de Veertigdagentijd ook een tekst die kernachtig samenvat waar het God om te doen is. Deze gelijkenis staat tussen een aantal andere die beeldend vertellen waar het koninkrijk van God mee te vergelijken is. In deze gelijkenis staat het huis van God de Vader centraal. Daar is voor iedereen plek en het is er goed. Voor de jongste zoon, die na een verkwist leven op zijn schreden terugkeert. Voor de oudste zoon, die is gebleven, maar al die tijd nog niet ontdekt heeft dat hij het beter heeft dan hij beseft. Kijkend naar de andere gelijkenissen ligt de nadruk hier op de terugkeer van de jongste zoon. Kijkend naar het nog grotere plaatje zou je Lucas 15:11-32 kunnen lezen als een uitnodiging om bij de Vader thuis te vertoeven. Of je daar nu nog bent of naar terugkeert, het leven is er goed. Lucas 15 schetst ons zo iets van het toekomstplaatje waarnaar we op weg zijn.

De verloren zoon komt naar huis voor een nieuwe start. Tussen de grassenstructuur plaatsen we groenekale takken en de eerste bloesems. Denk bijvoorbeeld aan magnolia, kersenbloesem, kweetakken en prunus. Feestelijk en symbool voor een nieuw begin.

De kaars brand voor de mensen in Oekraïne.