Voor het eerst sinds jaren was er een kerkelijke activiteit in het kerkje van Swichum. Dit kerkje, dat al sinds eind vorige eeuw aan de eredienst onttrokken is, is al zo’n twintig jaar een trouwlocatie en heeft sinds een aantal jaren ook een culturele functie. De nieuwe beheerster streeft ernaar om met enige regelmaat, levensbeschouwelijke activiteiten te laten plaatsvinden in deze kerk waarvan de oorspronkelijke inrichting grotendeels is behouden.

Het voelde daarom heel bijzonder en tegelijk vertrouwd aan om hier samen te komen in een dienst.

Overigens was het niet een gewone eredienst maar een mengeling van vesper (namiddagdienst) en een meditatieve dienst. Daarnaast was er sprake van moderne invloeden.

Zo werden de ‘kerkgangers’ door de liturgie geleid aan de hand van een beamerpresentatie en kwam de begin- en eindmuziek uit de speakers.

Tussendoor zongen we, bijna uit volle borst, met elkaar terwijl Klaske Deinum ons begeleide op het keyboard. Het waren een drietal liederen van verschillende hedendaagse kloosters (Taizé, Nijkleaster, Iona). Voor velen was het soms meerstemmige zingen hartverwarmend.

De dienst duurde een half uur en was eenvoudig van opzet, naast het luisteren naar muziek en het zelf zingen was er een lezing uit de bijbel. Eerst werd de volledige tekst voorgelezen en daarna in gedeeltes, waartussen een stilte viel (die met zachte, meditatieve pianoklanken werd gevuld). Als afsluiting klonk het lied: ‘Heb het leven lief’ van Elske Dewall.

De lezing waarop wij ons mochten bezinnen was die over Marta en Maria die Jezus en zijn gevolg gastvrij ontvingen. Marta betoonde zich een goede gastvrouw door Jezus en de andere gasten hartelijke welkom te heten en het voor hen gerieflijk te maken. Maria betoonde zich eveneens een goede gastvrouw, door oor te hebben voor wat Hij, Jezus te zeggen had.

Beide elementen kwamen in deze eerste Nikolaestsjinst bij elkaar: het luisteren en het mijmeren over het gehoorde en tegelijkertijd kon er genoten worden van een goed geregelde dienst met een borrel na de tijd.

Wat de leden van het Praethuys betreft kan het wel weer eens.

Uit naam van het Praethuys,
Geartsje van der Meer