In ons kerkblad ‘Op ‘e hichte’ staat in deze maand een mooi redactioneel artikel. Leest u mee?

Ondanks de coronaperikelen zijn er in het leven best momenten, dat de zon even doorbreekt, dat er een glimlach op je gezicht verschijnt. Nu zal dat bij de één sneller gebeuren dan bij de ander, mensen zijn nu eenmaal niet gelijk. Zelf kan ik al blij worden van een vriendelijke lach van een onbekende fiets(st)er wanneer die mijn pad kruist. Of als ik lees, dat enige aftredende ambtsdragers zich opnieuw verkiesbaar stellen of gewoon zonder lidmaatschap van de kerkenraad hun werkzaamheden blijven doen. Of wanneer tijdens mijn wekelijkse snookerbiljartavond een onmogelijke bal volstrekt onverklaarbaar in een gat verdwijnt. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Het overkomt me ook als onze kleindochters binnenwaaien, die ons even iets moéten vertellen. Of als een van de altijd vriendelijke medewerkers van de Superrr – wanneer ik weer eens iets niet kan vinden – me meetroont naar een plekje in de winkel waar het gewenste product staat. Vooral de momenten, dat anderen me die blijdschap toedelen, koester ik. Het zijn kostbare geschenken, slingers in het leven die je mag ophangen. Of, zoals we dat binnen de kring van de kerk gauw eens horen, momenten van stilte, bezinning en verbinding. Laatst overkwam me dat ook, tijdens het googelen. Ik stuitte op een muziekfilmpje met vroege treinforenzen. Je ziet een jonge man instappen die even later de reizigers toespreekt, als een soort conducteur. Maar met een bijzondere boodschap. Hij nodigt de mensen uit om samen een lied te zingen: “Somewhere over the rainbow”. En dan gebeurt er iets. De onpersoonlijke treincoupé met anonieme passagiers verandert in een warme omgeving met blije mensen. Het liedje zweeft sindsdien geregeld door mijn hoofd (YouTube: Trainpassengers sing Over de rainbow). Dit is de Nederlandse tekst.

Ergens over de regenboog heel erg hoog
is een land waar ik van gehoord heb ooit in een slaapliedje

Ergens over de regenboog zijn luchten blauw
en de dromen die je durfde te dromen komen echt uit

Op een dag wens ik naar een ster en wordt wakker waar de wolken ver achter me zijn waar problemen smelten als citroendruppels
Weg boven de schoorsteenkappen dat is waar je me zult vinden

Ergens over de regenboog vliegen blauwe vogels
ze vliegen over de regenboog waarom, oh, waarom kan ik dat niet?

Als blije kleine vogels vliegen Voorbij de regenboog
Waarom, oh, waarom kan ik dat niet?

                                                                                                           Arie

Het filmpje bekijken? Klik op deze link: https://www.youtube.com/watch?v=xctzp0dp9uc