Een zaadje is in rust. Het wacht op het moment dat de omstandigheden geschikt zijn om te”groeien. Niemand weet hoe dat kan: hoe weet een zaadje wanneer het moet ontkiemen?
Toch gebeurt het, soms na vele jaren. Hoe dat kan, is een geheim dat alleen onze
Schepper kent. Wij kunnen een zaadje niet laten ontkiemen. Wel kunnen wij
zorgen voor de ideale omstandigheden van water, aarde, licht en warmte.
Laten we bidden om Gods zegen én onze handen uit de mouwen steken.
God schept leven. Wij kunnen als Zijn rentmeesters zorg dragen voor een
gezonde aarde, waar planten, dieren én mensen floreren.

“Laat ons barmhartig zijn voor ons gemeenschappelijk huis. Met die oproep voegde paus Franciscus in 2015 een achtste werk toe aan de reeks van zeven. Waar de andere zeven werken zich richten op de zorg voor de mens, wilde Franciscus hiermee de zorg voor de aarde als huis vande mens onder de aandacht brengen. Biddag, wanneer we bidden voor wat we aan de aarde toevertrouwen, is bij uitstek een dag om hierbij stil te staan.

Bij de schikking Het achtste werk van barmhartigheid staat deze week centraal. Acht staat ook symbool voor een nieuw begin.
De vorm van de acht zien we nog altijd terug in de vorm van een doopvont of een kerk. Bijzonder dat juist het zorgdragen voor de aarde het achtste werk van barmhartigheid is. De aarde die ons welzijn en welvaart biedt. De zeven glazen vullen we met gedroogde bonen. Bonen die gezaaid kunnen worden. Tussen de bonen plaatsen we glazen of plastic waterbuisjes om een witte tulp in te plaatsen. De tulp die door zijn vorm geassocieerd wordt met biddende handen. De vorm van het open hart wordt geaccentueerd door een pad van zwarte aarde, vruchtbaar wachtend op de goede vruchten.