Hierbij een redactioneel artikel uit ons kerkblad van juni 2020:

Het stond er echt: “Zingen is taboe bij hervatting kerkdiensten”. Als kop nog wel, in de krant van 18 mei jl. Vanaf 1 juni mogen kerkelijke vieringen en vergaderingen weer van start met maximaal 30 personen. Maar met de belangrijke beperking, dat zingen er dan niet bij is. Dat is tenminste een van de aanbevelingen van de leiding van de Protestantse Kerk in  Nederland. Om overschrijding van het aantal kerkgangers te voorkomen moeten we vooraf reserveren. Net als in een restaurant. Het lot bepaalt vervolgens wie wordt uitgenodigd. Een waslijst met voorschriften is opgesteld om een en ander verder in goede banen te leiden. Stoelen ruim op afstand van elkaar, bij binnenkomst moeten ontsmettingsmiddelen voor de handen klaarstaan, krijgen bezoekers vragen over hun gezondheid en moeten looproutes worden gevolgd. Gebruik van toiletten moet zoveel mogelijk worden vermeden. Verder moet tenminste één coördinator worden aangesteld, liefst herkenbaar met een hesje. Ook voor het collecteren moet een regeling worden vastgesteld. Van dat alles moet de kerkenraad vooraf  een gebruiksplan opstellen en in de kerk klaarleggen.

Dat allemaal lezend vergaat mij eerlijk gezegd een beetje de lust om zondags de ons zo vertrouwde kerkruimte op te zoeken. Aan de ene kant zie je ernaar uit om de bekende gezichten weer te zien. Aan de andere kant doet het me een beetje denken aan een hindernisbaan, die je eerst moet nemen voordat je aan de viering zelf toe bent. Natuurlijk, de maatregelen komen voort uit oprechte zorg voor de ouderen in onze samenleving. Veel leden van onze gemeente behoren tot die groep. Maar toch. Al die beperkingen staan naar mijn gevoel haaks op waar de kerk voor staat. Namelijk een plek waar je onbelemmerd samen met anderen je geloof in de God van Abraham, Izaäk en Jacob kunt belijden en vieren. Zo lang dat niet echt mogelijk is lijkt het mij aantrekkelijker om nog maar even te wachten met de hervatting van onze vieringen. Zeker nu er voldoende alternatieven zijn in de vorm van onze eigen digitale zondagse kerkdienst en vieringen op tv en radio.

Inmiddels blijkt, dat het moderamen heeft besloten, de huidige situatie in elk geval tot eind augustus te laten zoals die nu is. Begrijpelijk én moedig.

Arie