Zorgeloos startten we in september met ons jaarthema ‘Een goed verhaal’
toen waren we hier nog gewoon allemaal…

nu realiseren we ons zéker hoe bijzonder dat eigenlijk was
Als iets niet meer vanzelf spreekt, dan mis je het immers pas….. 
 
Onze onvolprezen Brassband kon toen nog komen spelen hier
en na de dienst proefden velen van het Eastereins ‘Tsjerkebier’
 
We lachten om de wonderlijke namen: ‘lichte preek’, swiere dûmny’ en ‘Alderling’
jongeren speelden en ouderen deelde vele goede verhalen onderling

Ons prachtige orgel werd vakkundig onder handen genomen
en alle tonen konden weer mooi tot klinken komen.

Deelnemers aan ‘Jong Belegen’ kwamen elkaar nader
rond de beden van het ‘Onze Vader’
 
Het Praethuys liet ook weer van zich horen
zo werd in november een themadienst over ‘het reclameleven’ geboren.
 
Toen leek de PKN slogan voor de kerk nog een open deur:
“Al onze vestigingen elke zondag open!”
Nu kunnen we daar alleen maar van dromen en op hopen!
 
Samen bedachten we een goede reclame voor onze kerk:
Iemand schreef ‘Moed en folhâlde’, een ander: “Maak je sterk voor de kerk”
 
Ook schreven mensen: 
“Onze kerk heeft mensen nodig, maar hebben de mensen de kerk ook nodig”
of is onze kerk, die midden in het dorp wil staan, eigenlijk overbodig?

Hanna probeerde een nieuwe, veelbelovende antirimpelcrème aan te smeren,
Arie dacht helemaal jong en gelukkig te worden zodra hij die ging proberen..
In november was er bij kinderen en jeugd weer een geslaagd Open Huis, 
een deel van de kerkenraad deed mee met Jeugd! en voelde zich weer jong en helemaal thuis.
                   
Na een geslaagde kerstbroodmaaltijd, ging het in de kerstnacht over:
‘Draaf dyn stâl net foarby!’
de kinderen van de zondagsschool maakten ons met een prachtige musical blij
 
Op oudejaarsavond pelgrimeerden we van oud naar nieuw en deelden in één lang gebed 
en hebben we onze voeten eens over de drempel van de kapeldeuren gezet.
 
De beide warme winteravonden hier in de kerk waren wonderschoon 
rond het goede verhaal, jazeker, van de overspelige vrouw en de verloren zoon   
 
“The Young Christian Singers’ uit Leeuwarden namen ons zingend mee in de kracht van vergeving
een paar dagen later was de themadienst op biddag rond ‘Het pure verhaal van het leven’ een hele beleving…
 
We wisten toen nog niet dat mét die avond over ‘vertragen en broodnodige bezinning op
een veel duurzamer leven, het begin van het coronatijdperk was gegeven 
 
Vertraging en bezinning nu te over, alles is zo anders geworden..
toen niets meer vanzelf ging, waren er vele niet of  moeilijk te nemen horden
 
Konden op 1 maart gelukkig nog twee kinderen de doop ontvangen, 
naar de avond over ‘je kind (misschien) laten dopen’ kunnen we nu alleen maar verlangen.
 
Mochten twee groepen van de Arke nog op ontdekkingstocht door de kerk,
voor twee andere groepen was dat al onbegonnen werk.
                                             
Het liturgisch bloemschikken in de 40dagentijd kwam radicaal tot stilstand,
de voorbereidingen van de Paascommissie waren ook niet tegen de coronamaatregelen bestand.
 
De Paascyclus ging door ook al was alles anders. Wat níet kon werd gemist, wat wél kon werd gedeeld, wat nog nooit gedaan was gebeurde spontaan: 
 
Op Paaszondag waren er tulpen en gedichten in overvloed bij komborden en rond it hôf en een tulpenwandel- en fietsroute ontstond van mensen, overal en ergens vandaan 
 
Zondagsschool, kindernevendienst, gemeenteavond, openluchtdienst, lectio divina, en nog meer werden afgelast, maar op Hemelvaart volgt er een wolkenroute verklap ik alvast
 
en as it net kin sa’t it moat, dan moat it mar sa’t it kin …
dat binne we drok oan it learen as ik my net fersin.
 
Mei it Wurd as goed ferhaal en mei elkoar mar goed op ‘en paad bliuwe,
wa wit wat we dan op de kommende startsnein wer skriuwe…