Zondag Laetare
Laetare is Latijn voor ‘verheugen’ en is voor deze zondag ontleend aan
Jesaja 66:10 waar staat: ‘Verheug u, o Jeruzalem’.

Oog voor de mensen om je heen. Johannes 9 : 1 – 13 en 26 – 39
Jezus roept zijn leerlingen op om in navolging van Hem te laten zien wat dat
betekent. Als van God gezonden mensen licht brengen in een duistere wereld.
Jezus ziet de blindgeboren man en zendt hem naar Siloam. Daar ziet hij voor het
eerst licht. Ziekte en handicaps beperken de mens om zelfstandig invulling te
geven aan het leven. Zien wij wat dat voor hen betekent en hoe wij kunnen
bijdragen aan verlichting? Of zijn wij blind voor de nood van de ander en lopen
we hen voorbij? Een weekje vakantie doet iemand opleven. Maar dat geldt ook
voor een bezoekje, spelletje of uitstapje.
Jezus was bereid zijn handen vuil te maken! Maar zat de kracht van het wonder
in dat papje van spuug en aarde? Of gebeurde het wonder toen de
blindgeborene opstond en gehoor gaf aan Jezus’ woord: Ga en was jezelf! Hoe
dan ook – in hem werd het werk van God openbaar en konden mensen zien dat
het onvoorstelbare aan hem was geschied.
Onder de farizeeën gaf dat verdeeldheid: kan deze Jezus van God komen als
hij de sabbatsrust niet respecteert? Hun irritatie neemt nog toe als de genezen
man hen de spiegel voor houdt. Ze jagen hem weg, maar dan wordt hij opnieuw
gezien door Jezus. Meer nog dan de genezing van zijn blindheid wordt hem nu
geschonken: het ware zicht op Jezus, de Mensenzoon – het licht voor de wereld!

Bij de schikking
De vierde zondag is feestelijker dan de drie voorafgaande zondagen. De teksten
blikken al vooruit naar Pasen. Deze zondag staat ‘het zien’ centraal. De stip op de
horizon is een oog geworden, een pupil waardoor alles zichtbaar wordt. Het
weefsel van takken wordt bloeiend. De bloesems verkondigen de komende lente.