Het leven is gegeven, we ontvangen het met elke ademtocht.
Januari is vaak de maand van de goede voornemens, of beter gezegd: van het nu éindelijk eens echt doen wat je je voorgenomen had. Want zeggen is één, doen is echt een tweede.

Het leven is gegeven, we ontvangen het met elke ademtocht.
Zien we dat ook zo? En hoe gaan we dan met dat kostbare cadeau om? En niet alleen met ons eigen leven, maar ook met dat van andere mensen, van plant en dier? Zéggen dat de natuur ons heel wat waard is, is nog niet hetzelfde als dat ook in praktijk brengen.
Meer dan ooit worden we geroepen tot duurzaamheid. Tot een andere manier van omgaan met de schepping, met het leven. Want zoals we daarmee omgaan, gaat het niet langer. Dan wordt onze aarde volkomen uitgewoond, en raken haar bronnen uitgeput. Dan wordt het leven bedreigd op een onherstelbare manier.

Het leven is gegeven, we ontvangen het met elke ademtocht.
Straks wordt het weer voorjaar, terwijl het vreemd genoeg nog amper winter is geweest… Op 11 maart is er een viering van biddag voor gewas en arbeid, voorbereid door het Praethuys. Het thema is dan ‘Het pure verhaal van het leven’. We gaan het dan ook in de kerk hebben over duurzaamheid, over de noodzaak om ‘back to basics’ te gaan, back to nature… om het pure op te diepen, dat wat de aarde niet van haar schatten berooft.

Het leven is gegeven, we ontvangen het met elke ademtocht.
Kinderen en jongeren gaan ons maar al te vaak voor. Je kan het zo mis hebben als je denkt dat volwassenen vooral kinderen wat te leren hebben en niet andersom. Kinderen gaan volwassenen, meer en minder belegen, maar al te vaak voor in een leerproces.

Ik merk zo vaak de laatste tijd dat kinderen bij van alles en nog wat uitroepen: “Dat is niet goed voor het milieu!” Of: “Dat is slecht voor de natuur”! of: “We moeten beter zorgen voor de aarde!” Zij krijgen veel mee over de noodzaak om duurzamer met deze aarde om te gaan. Zij weten ook dat dat klein begint, dichtbij huis, in je eigen huis. De druppel op de gloeiende plaat is niet vergeefse moeite, maar juist heel waardevol.
Dat is te doen, dat is de macht van het kleine. Van gewoon ergens beginnen. Van het je niet alleen heel goed voornemen, maar je goede voornemens ook in praktijk brengen. Vragen niet uit de weg gaan als: Hoeveel lampen branden er in je huis, kunnen er niet een paar uit? Hoe kun jij zelf het gebruik van plastic verminderen? Enzovoort.

Da. Wiebrig de Boer Romkema

Als kind hoorde ik niets over duurzaam omgaan met de schepping. Nu bestaat het niet, dat je er nog niets over gehoord hebt. Nu weet je best heel goed wat je er zelf aan kunt doen om beter met deze aarde om te gaan. Willen we mét de kinderen hierin leren door het gewoon te dóen?

Terwijl we lied 716 meezingen uit ons liedboek:

Zaaien, maaien, oogsten. Zaaien, maaien, oogsten.
Dank de Allerhoogste Dank de Allerhoogste
voor de zegen die Hij geeft, door te delen met elkaar
zodat elk het leven heeft. wat Hij aanbiedt, ieder jaar.

Met vriendelijke groet,
Uw/jouw dominee, Wiebrig de Boer-Romkema