De zomer is bij uitstek de tijd voor vakantie of een dagje op stap. Dan kun je getroffen worden door een mooie kerk, natuur, een afbeelding of bezoeken aan de kerk. Een redactie lid ging op kerkbezoek. Een impressie:

De afgelopen zomer hebben we tijdens onze vakantie drie kerken bezocht. De eerste in Enschede, een protestante gemeente. We troffen het: een lichte, open kerkruimte gevuld met veel oudere en jongere mensen. En een muziekgroep bestaande uit buitenlandse studenten van de technische universiteit Enschede. Een kerkenraad van overwegend 30-50ers, met een vrouwelijke voorganger. De muziekgroep ging enthousiast van start: wervelende liederen met veel schwung. In de dienst stond communicatie centraal: vragen over de nationaliteit van de bezoekers, de leeftijden, het gebruik van de mobiel, enzovoort. De antwoorden moesten veelal met de mobiel worden aangegeven – de resultaten werden op de beamerschermen ogenblikkelijk gedeeld. Wie geen mobiel had kon soms met handop-steken ook een reactie geven. De voertaal was wisselend Nederlands en Engels – gesproken Nederlandse teksten werden meestal direct gevolgd door de Engelse vertaling. We voelden ons thuis, ondanks ons spaarzame en amateuristische gebruik van de mobiele telefoon. De sfeer was vriendelijk en uitnodigend.
De volgende kerkdiensten, die we bijwoonden, waren in Ermelo. We konden in deze plaats met een kleine 27.000 inwoners te kust en te keur. Volgens het overzicht op de camping zijn hier maar liefst 21 adressen, waar je terecht kunt.
Eerst bezochten we een hervormde kerk. Een grote, sobere ruimte met een galerij (kreake) rondom. De meeste bezoekers zochten zwijgend een plek, vaak zonder echt om zich heen te kijken. Begroetingen werden mondjesmaat uitgewisseld, er werd nogal eens volstaan met een knikje. Weinig uitnodigend. De kerkenraad bestond uit 14 mensen, allemaal mannen in donkere pakken. Het zingen ging langzaam, weliswaar geen hele noten maar het klonk allemaal weinig vrolijk. Verkondiging, gebeden en gezang, dat alles getuigde van eerbied en ontzag voor God. Toch was het een andere ervaring als waarop we gehoopt hadden. De zondag daarop bezochten we een gereformeerde kerk. Weer heel anders, meer Wirdum zal ik maar zeggen. Vriendelijke mensen, die voor en bij het koffiedrinken na de dienst oog hadden voor vreemdelingen, voor ons dus. Weliswaar ook hier een wat oudere kerkenraad, maar gelukkig ook vrouwen in de gelederen. Plus een vrouwelijke voorganger. Gezangen uit het Liedboek, zingen en bidden in huis en kerk in een tempo, dat we gewend zijn.
Drie diensten, waarin Gods eer en lof werd geprezen en bezongen. Wel een verschil in beleving. Nog eens zagen we bevestigd, hoe belangrijk de ontvangst van gasten door de gemeente is. Dat nieuwkomers, ook al komen ze voor één keer, worden gezien, aangesproken. Het oordeel van gasten over je gemeente hangt er grotendeels mee samen.
Arie